Mijn moeder verhuisde naar een woonzorglocatie

Mijn moeder verhuisde naar een woonzorglocatie

Alice (56)

Foto's in de hand van de Kamper koe, de Zwaantjeskerk of van het hertenkamp. Drie of vier bewoners van Myosotis in een rolstoel. Ze doen een speurtocht door Kampen. Met allemaal een vrijwilliger daarachter.

Drie jaar geleden startte Alice (56) als vrijwilliger in Myosotis in Kampen. Elke donderdagochtend doet zij met een groep bewoners 'Bewegen op muziek'. Soms doet ze een puzzeltocht. 

Waarom ben jij vrijwilligerswerk gaan doen in Myosotis? 

"Mijn moeder verhuisde naar deze woonzorglocatie. Ik ga bijna elke dag naar haar toe. Als ik een op een met haar ben, dan kan ik bijna niet communiceren. Mijn moeder is alsmaar aan het herhalen. Haar kortetermijngeheugen is weg. ‘Wat doe ik hier? Hoe lang ben ik hier? Waar is papa?’ Ze is in de war. Een gesprek zit er niet in. Daarom ga ik het liefst als ze iets aan het doen is. Dan is ze blij. Op dat moment is ze bezig met het nu en hoeft ze zelf niet na te denken. Niet te zoeken naar woorden. Dan ontspant ze. Net als de andere mensen die daar wonen. Ze worden daar zo blij van. 

"Normaal (voor corona, red.) is er elke dag wel een activiteit in Myosotis; breien, bingo, knutselen, een koor, of een wandeltocht bij mooi weer. En bij elke activiteit zijn vrijwilligers nodig. Een medewerker regelt vaak de activiteit, een vrijwilliger helpt mee; halen, brengen, meedoen, gek doen, grapjes maken. Ik moest gewoon wat doen daar! 
 
Toen viel een vrijwilliger weg die elke donderdagochtend bewegen op muziek met de bewoners deed. Of ik dat wilde doen? Absoluut. Ik ben postbode, dat doe ik 's middags en in de ochtend heb ik de tijd. Zo ben ik begonnen."

Vrijwilligerswerk in Myosotis, Kampen

Wat wil je zeggen tegen mensen die vrijwilligerswerk overwegen?

"Het is een leerschool. Hoe ga je om met mensen met dementie? Er zit zoveel verschil in die ziekte. Het is echt per persoon anders. De ene is helemaal in zichzelf gekeerd, de ander heel open. De een is boos, de andere heel vriendelijk. Dat moet je wel aankunnen. Je moet gaan voor dat ene geluksmomentje. Een lach op hun gezicht.  
 
Er zijn bewoners die weinig of geen familie hebben. Sommigen krijgen nooit bezoek. Dat is triest hoor. Er is één mevrouw, die woont daar al vijf jaar, maar daar komt nooit iemand. Ik ken de privésituatie natuurlijk niet, waarom dat is, maar dat vind ik toch wel erg hoor. Wij (vrijwilligers red.) geven die mensen wat extra aandacht. We maken het leven leuker voor ze. Zo ontlasten we de zorg ook een beetje. 
 
Het is zo leuk met die mensen. Om die blije gezichten te zien. De sfeer is hartstikke goed. Een heel leuk team zit daar in Myosotis. Ik ben blij dat mijn moeder daar nu woont."

Wat denk jij, is vrijwilligerswerk in de ouderenzorg iets voor jou?  

Elk jaar starten mensen met vrijwilligerswerk bij IJsselheem. Ze zijn zo belangrijk voor de sfeer in onze woonzorglocaties! Alice is zo'n goeierd. We maakten ook portretten van Sandra, Lorraine en Kevin. Is vrijwilligerswerk in de ouderenzorg ook iets voor jou?

Lees hier meer over vrijwilligerswerk bij IJsselheem >>

Meld je ook aan als vrijwilliger 

Lees ook de 4 portretten van vrijwilligers bij IJsselheem
Elke maand starten mensen met vrijwilligerswerk bij IJsselheem. Ze zijn zo belangrijk voor de sfeer in onze woonzorglocaties! Sandra, Alice, Lorraine en Kevin deelden hun verhaal met ons.

 

 

Deel deze pagina