Suzan Plender-Vorsselman

“Voor een dans ben ik nooit te moe!”

“Vroeger gingen we op vakantie naar Sporthuiscentrum. De Vijverhof geeft mij zo’n zelfde gevoel: er is altijd wat leuks te doen en ik doe aan bijna alles mee!” Hoogtepunt zijn voor mevrouw Plender de dansavonden.

Altijd wel een bekende die een praatje maakt

Mevrouw Suzan Plender-Vorsselman (1928) is een bekende verschijning in Kampen. Tientallen jaren was ze kapster bij dameskapper Bruins en vervolgens thuiskapster. Menig vrouwenhoofd is door haar geknipt of in de krullers gezet. Daarnaast  is ze bekend om haar schilderijen die door heel Nederland hun weg vonden. “Als we met de rolstoel door de Oudestraat  lopen, staan we om de haverklap stil. Altijd wel een bekende die een praatje maakt. Dat is hier ook zo gezellig: allemaal mensen van vroeger die hier ook wonen. We hebben altijd wat te vertellen en we houden elkaar een beetje in de gaten.” Terwijl mevrouw het zegt, belt een buurvrouw aan om te vragen of alles in orde is.

Bezoek de locatie De Vijverhof

Enorm naar de zin in De Vijverhof

Krachtige vrouw

Geen zorgen

Sinds 2010 woont mevrouw Plender in de Vijverhof. Vanwege toenemende lichamelijke beperkingen door de ziekte van Parkinson, werd zelfstandig wonen te risicovol. Vanaf dag één heeft mevrouw het enorm naar haar zin in de Vijverhof. Zo zelfstandig als het kan, maar met zorg in de buurt. Zo heeft ze het graag.

Haar zonen Rolf en Jan lopen de deur bijna plat. Ze zorgen en begeleiden, samen met de vier kleinkinderen, zo veel als kan. Rolf licht toe: “We hebben een geweldige jeugd gehad. Mijn moeder leerde ons relaxed te leven, geen zorgen te maken over de dag van morgen. En als ik een slecht rapport had, hield ze me uit de wind. Moeder heeft veel krediet bij ons opgebouwd, dan ben je blij als je iets terug kunt doen. Ze was altijd een krachtige vrouw, daarom doet de  broosheid van haar leven nu ons wel zeer.”

Dansen

Zoon Rolf is vrijwilliger bij de bingo en de dansavonden. Dan danst hij met zijn moeder. Dansen met Parkinson, kan dat als gewoon lopen al haast  niet meer mogelijk is?

“Rolf heeft een aangepaste dans voor ons samen gemaakt op de Engelse wals. Heel rustig, maar niet al te langzaam, het moet wel in de maat! Voor een dans ben ik nooit te moe. Vroeger bezocht ik met mijn man veel stijldansavonden. Dan danste ik het liefst de jive en ook wel rumba, foxtrot of chachacha. Lekker actief.”

Schilderen

Echtgenoot Lammert was tekenaar, carthograaf en planoloog. Hij schetste  afbeeldingen waarmee mevrouw Plender aan het werk ging met verf en penseel. Zo schilderde zij vele doeken. Aan de echtelijke samenwerking kwam een eind in 2001 toen Lammert overleed. Maar schilderen bleef ze nog lange tijd.  “Mijn handen konden maken wat mijn ogen zagen. Vooral details vond ik mooi om te doen, daar kon ik uren me bezig zijn. Helaas lukt dat nu niet meer. Veel schilderijen zijn verkocht, maar ik weet ze nog allemaal te traceren. Bijvoorbeeld voor exposities in Myosotis of De Vijverhof. Natuurlijk miste ik het schilderen in het begin, maar er zijn zo veel creatieve activiteiten te doen dat mijn dagen ook nu heel mooi gevuld zijn.”

 

Bekijk hier de verhalen van andere bewoners