Vandaag een jaar geleden sloten wij als eerste zorgorganisatie in de regio onze deuren in verband met het coronavirus. We wilden niet afwachten tot het virus ons zou overvallen. De balans opmaken en veiligheid waren het uitgangspunt. Het coronavirus liet zich niet stoppen en kwam tijdens de eerste coronagolf hard binnen in de huizen van IJsselheem. Ook in de wijkverpleging en onze revalidatie-afdeling werd keihard gewerkt om goede (corona)zorg te blijven bieden. Corona als ongewenste gast heeft het afgelopen jaar veel van ons gevraagd. Van zorgmedewerkers, vrijwilligers, cliënten en de mensen om hen heen. Van ons allemaal. De gesloten deuren, de coronamaatregelen, cliënten en medewerkers die ziek werden van het virus. Anders dan te zien was in de beelden begin maart uit Italië en China konden velen herstellen. We weten ook dat tientallen cliënten in onze huizen aan en met het coronavirus zijn overleden.
Verandering in positieve zin
Tegelijkertijd heeft de coronatijd ons ook verandering in positieve zin gebracht. De ouderenzorg is veel prominenter in beeld gekomen; de zorg aan de meest kwetsbaren heeft meer kracht en maatschappelijke waardering gekregen. We hebben veerkracht en professionaliteit laten zien. En los van alle (politieke) standpunten waren de krachten in de samenleving verenigd en is de samenwerking met collega-organisaties (in de regio) groter dan ooit.
De zorg aan de meest kwetsbaren heeft meer kracht en maatschappelijke waardering gekregen.
Verantwoord versoepelen
Nu, een jaar later, kijk ik hierop terug en meteen ook vooruit. De vaccinatiegraad onder onze medewerkers en cliënten is hoog. De bezoekregeling voor verpleeghuizen is landelijk verruimd. Wat is er nodig om verder te versoepelen? En wanneer is het nodig om maatregelen ter bescherming weer op te schalen? Welk effect hebben onze acties op de gehele zorgketen en de maatschappij? Landelijk zijn we er nog lang niet, maar als IJsselheem bereiden we ons daar samen met cliënten en hun vertegenwoordigers er toch al op voor. We denken na hoe we verantwoord kunnen versoepelen. Een zorg die mij bezig houdt: 'Kan iedereen straks in alle vaart der volkeren wel weer mee doen?' Hoe is het na maanden van lockdown en vermindering van sociaal contact om als zelfstandig wonende oudere weer zelf boodschappen te doen? Of weer mee te doen met sociale activiteiten in een groep? Hoe gaat de economie weer draaien? Laten we in dat opzicht ook omzien naar elkaar. Met vereende krachten gaan we de toekomst tegemoet. Als de tijd zover is, zijn wij er bij IJsselheem klaar voor.
Tot slot: vandaag een jaar na dato is een dag om terug te kijken. En net als jullie kijk ik vooruit naar het moment dat het mondkapje af kan en het leven weer als normaal mag voelen.
Karin Leferink
Raad van Bestuur IJsselheem
