Toen locatie Nieuwe Haven samen met Stichting Present een paar jaar geleden Klets & Koek begon, was Ria van Ittersum er meteen bij. Het idee: cliënten van Nieuwe Haven koppelen aan nieuwkomers die graag de Nederlandse taal willen leren. Voor Ria voelde dat vanzelfsprekend: “Als je gevraagd wordt, dan doe je dat gewoon.”
In de loop van de tijd hielp ze meerdere mensen met de taal. Maar met Oksana ontstond iets bijzonders. “Misschien wel omdat we allebei graag in verbinding staan met mensen. We hadden direct een klik,” vertelt Ria.
De taal leren ging niet via dikke boeken of lange grammaticalessen, maar op een heel praktische manier. Samen praten, schrijven, oefenen, verbeteren waar nodig. Ria legt uit: “Ik zeg gewoon: dit zeg of schrijf je net iets anders. Heel simpel, heel praktisch. En dan doen we dat nog eens opnieuw.”
Voor Oksana voelde dat vertrouwd: “Vanaf het begin voelde ik mij direct welkom. Ria heeft zo’n open persoonlijkheid. Het maakte dat ik minder onzeker werd, ook al ben ik perfectionistisch. Ze moedigde me aan om fouten gewoon te maken en te blijven oefenen.”
Meer dan taal
Omdat Oksana de Klets & Koek-ochtenden zo leuk vond, besloot ze zich ook als vrijwilliger in te zetten bij IJsselheem. Inmiddels helpt ze elke week mee op een afdeling van Nieuwe Haven. “Het is echt een warm bad. Ik heb zo’n goede band met de mensen hier,” zegt ze trots. “Ik help met een boodschap, een wandeling of gewoon even een praatje.”
Het contact met Ria gaat ondertussen verder dan taal alleen. Samen drinken ze koffie, net als vriendinnen. Ria is super sociaal en betrekt Oksana overal bij. “Ze staat altijd voor iedereen klaar. Dat bewonder ik,” zegt Oksana.
Voor Ria voelt dat net zo betekenisvol: “Het geeft mij ook eigenwaarde. Ik doe ertoe voor iemand anders en leer ondertussen zelf ook nieuwe dingen. Oksana is een vriendin geworden.”
Een band voor het leven
Wat begon als een initiatief om de taal te oefenen, groeide uit tot een hechte band. Elke week kijken ze uit naar hun ontmoetingen. Ria vat het samen: “We gingen er onbevangen in en het klikte gewoon. En dat is gebleven.”Voor wie bent u van betekenis?
